designoverlay: show | hide | 30% | 60% | 90%
Wil Schackmann
Geboren 1951. Na politicologie aan de VU ondermeer speeltuinoppasser, zeefdrukker, hulpverlener JAC - Amsterdam, pers- en publiciteitsmedewerker binnen het welzijnswerk en dagbladjournalist. Vanaf 1987 fulltime schrijver:

1987-1991
Ik 'debuteerde' in 1987 met de roman 'De dood van opa Appinga', eind 1988 gevolgd door het tweede boek met de titel 'Genoeg gesold'. Leuk werk, boekjes schrijven, heel leuk werk, maar er valt nauwelijks van te leven. En dus begon ik in die tijd bij te klussen voor uitgeverijen: novellisations voor uitgeverij A.W.Bruna, vertalingen en bewerkingen (onder andere de 'Reisgids voor Twin Peaks') voor uitgeverij De Boekerij.
Ik maakte in die tijd deel uit van de Journalisten Maatschap Groningen en naast diverse journalistieke en redactionele werkzaamheden en her en der een columpje, volgde er in 1990 nog een derde en laatste boek: 'De BV Zusters Diakonessen'.

1991-1999
Inmiddels was ik geÔnteresseerd geraakt in schrijven voor televisie. Ik had al wat plots verkocht aan Medisch Centrum West en sketches aan 'Binnenlandse Zaken' van de Tros en najaar 1991 liet ik mij op de Media Academie omscholen van romanschrijver tot scenarioschrijver.
Aansluitend, van eind 1991 tot achterin 1992 werkte ik als co-auteur mee aan Medisch Centrum West, de afleveringen 68-81, uitgezonden in 1993.
Nauwelijks was dat schrijfwerk klaar of ik werd november '92 schrijfteamleider van het schrijfteam voor de Duitse ziekenhuisserie Stadtklinik, die voor een deel gebaseerd was op Medisch Centrum West en voor een deel nieuw geschreven moest worden. Dat bleef ik jŠŠ-ren. Stadtklinik was 'ein Quoten-knaller', we hadden elke week zes miljoen Duitsers aan het huilen en het bleef tot maar liefst februari 1999 mijn belangrijkste activiteit.

1999-heden
Al met al had ik dus bijna acht (!!) jaar in de ziekenhuisseries gezeten en met alle respect voor dat genre, maar dat doe IK nooit meer. Sindsdien schrijf ik alleen waar mijn hart ligt, met wisselende opdrachtgevers en bijna altijd samen met anderen.
Zo schreef ik met subsidie van het filmfonds in samenwerking met regisseur Ruud Schuitemaker en voor Waterland Film & Tv aan het speelfilmscript 'Klem', en in opdracht van de stichting Jura aan het filmscript 'Camping ŗ la ferme'. Een leuke opsteker was het winnen van de ANV-Visser Neerlandia Televisieprijs 2000 voor het samen met Paul Lochtenberg geschreven 'Het Leven sta Je Steeds Weer Van Te Kijken'.
Ik hield het niet bij fictie alleen en schreef ook de scenario-opzet voor 'Woorden van beton', een documentaire die eind 2002 uitkwam over het leven van Frť Meis.
Een veelomvattende activiteit was het schrijven, met financiŽle steun van Filmfonds-intendant Jean van de Velde, van het filmscenario 'Tot de Arbeid', welk projekt nu (begin 2004) met regisseur Pieter Verhoeff in de zogeheten produktie-ontwikkelingsfase is.
Samen met Pauline Los haalde ik in 2003 de finaleronde van de Klaasje Zevenster scenario-wedstrijd van de Tros. In 2003 ook ben ik voor het eerst in mijn leven, in opdracht van het Steunpunt Huren Groningen, begonnen aan een toneelstuk, samen met Jothea Brouwer en Philippien Bos en met de titel 'Geluk Is Niet Te Huur'.
Aldus de smaak van toneel te pakken hebbend, werkte ik daarna met andere schrijvers aan 'Met mij? Alles Kids!' een theatervoorstelling over ouderschap. Samen met regisseur Perrie Hoekstra werk ik aan een documentaire-serie over de Blauwe Stad (een stuk oost-Groningen dat onder water gezet wordt. O ja, al sinds de zomer van 2001 geef ik met heel veel plezier les in scenarioschrijven aan het Kunstencentrum Groningen.

Voor aankondigingen en dergelijke zie:
www.schackmann.nl.
Dag.

Contact

- Stuur een mail
- Web: www.schackmann.nl

Werken

Geen werken gevonden.